hoofdsponsor
subsponsoren

IN MEMORIAM GER HECKMANS

Op woensdag 1 november hebben we afscheid genomen van ons zeer gewaardeerd lid Ger Heckmans. Het afscheid vond plaats tijdens een drukbezochte uitvaartdienst in de parochiekerk van de Heilige Jacobus de Meerdere in Bocholtz. In een indrukwekkende liturgische dienst, die geleid werd door pastoor Pisters, werden vele kostbare momenten uit het leven van Ger belicht. Uit de verhalen bleek overduidelijk wat Ger allemaal voor vele mensen betekend heeft. We verliezen in Ger een aimabel en betekenisvol persoon.

Ger, bedankt voor alles en rust zacht.



In memoriam Ger Heckmans
Uitgesproken door voorzitter Huub Schepers tijdens de uitvaartdienst op 1 november

Ger is niet bij ons. Afgelopen zondag stond op de hoek van het buffet in onze kantine een pilsje, in een buikje, ervoor een lege kruk. In de hoek, waar het doorgaans nogal luidruchtig toegaat en veel gelachen wordt, was het nu erg stil. Als iemand een vragende blik op het bierglas en de lege plek wierp, kreeg hij te horen: daar zit Ger.
Maar Ger zit er niet meer. Het is niet te bevatten, ons hoofd weet het wel, ons hart wil er niet aan. Het ziet Ger nog steeds op zijn vaste plek. Vele jaren zat hij daar geregeld.
Als 11 jarige werd Ger vanzelfsprekend lid van WDZ, hoe kon het ook anders. Zijn vader Wiel was er al vanaf het begin bij, hij gaf onze vereniging de naam WDZ, Wilskracht Doet Zegevieren. Jarenlang was vader Wiel het gezicht van WDZ, de vroegere Joep Wetzels om het zo maar eens te zeggen. Of moeten we zeggen: Joep is de latere Wiel Heckmans. Terreinknecht, materialenman, bestuurslid, leider en zo kunnen we er nog wel een paar opnoemen.
Zijn broers Lei en Wiel waren hem als voetballer voorgegaan. Lei de technicus en de mooie voetballer, Wiel de onverzettelijke en onverbiddelijke. Met Wiel als directe tegenstander had je een slechte zondag. Ger voetbalde in alle jeugdteams en later nog jaren bij de senioren.
Ger is niet meer bij ons. We missen hem enorm. Zeker niet, omdat Ger altijd op de voorgrond wilde staan, verre van dat. Hij was de harde werker op de achtergrond. Met zijn grote bouwkundige kennis en ervaring stond hij ons telkens bij als er weer eens gebouwd of verbouwd werd. Hij wist precies wat je met bepaalde materialen kon en niet kon, hij hielp ons met klein en groot werktuig. En als je dan eens een beetje brutaal vroeg of het misschien ook op deze manier gebouwd kon worden, dan glimlachte hij, schudde even met zijn hoofd en antwoordde heel rustig: ďZou jij er dan onder willen liggen" en dan wist je wel weer: schoenmaker hou je bij je leest.
In 2008 kreeg Ger voor zijn vele verdiensten voor de vereniging de zilveren NKS speld opgespeld door zijn vrouw Gerda. Ik heb deze week nog eens de foto van dit moment in mijn handen gehad, een heel bijzonder moment van twee mensen die in stilte werkend ontzettend veel betekend hebben voor anderen.
Ger is niet meer bij ons. Hij is voor ons begrip veel te vroeg naar de Heer in de hemel geroepen, nu bijeen met zijn moeder en vader, zijn zussen en zijn kleine nichtje. Een ding weet ik zeker, hij kijkt van boven welwillend op ons neer en houdt ons scherp in de gaten, zodat wij geen dingen bouwen, waar we zelf onder komen te liggen.
Ger bedankt voor alles wat je voor ons betekend hebt, rust nu in vrede.


Geplaatst op: -


« Terug naar vorige pagina